Bijna 15.000 toeschouwers volgen de puck, fanatieke supporters trommelen en zingen en mijn buurman zet een halve liter bier aan zijn lippen. Welkom bij Eisbären Berlin, de grootste ijshockeyclub van Duitsland. Een geweldige ervaring.
Een stedentrip betekent voor mij ook altijd even kijken of er een leuke sportwedstrijd wordt gespeeld. In Berlijn zit je wat dat betreft altijd goed. Sportwedstrijden in de Duitse hoofdstad staan garant voor veel publiek, een toffe sfeer en veel spektakel.
Topsfeer bij Eisbären Berlin
Na wedstrijden van Union Berlin en de Wielerzesdaagse van Berlijn, is nu Eisbären Berlin aan de beurt. Moet je van ijshockey houden als je een leuke avond wilt hebben? Nee, dat is echt niet nodig. Mijn kennis van de sport is beperkt. Maar ik laat me graag meeslepen in het enthousiasme van al die duizenden op de tribunes.
IJshockey is een grote sport in Duitsland
IJshockey is in Nederland slechts een kleine sport. Onze beste club, de Tilburg Trappers, komt uit in de 3e divisie van Duitsland. Daarnaast kent Nederland een gezamenlijke competitie met België. Hoe anders is dat in Duitsland. De Bundesliga telt 14 teams. De clubs spelen in grote stadions en trekken elke thuiswedstrijd duizenden toeschouwers. IJshockey is groot bij onze Oosterburen.
Dat merk ik wanneer ik 45 minuten voor het begin van de wedstrijd Eisbären Berlin – Düsseldorf EG bij de kassa kom van de Mercedes Benz Arena. Er zijn nog slechts enkele kaartjes te koop. De beste plaatsen zijn al verzegd. Misschien had ik de tickets van te voren online moeten kopen.
Bizarre geschiedenis van Eisbären Berlin
Eisbären Berlin is een zogenaamde Ostclub, voor zover je daar nog over kunt spreken. In 1954 wordt het opgericht als SC Dynamo Berlin. Samen met SG Dynamo Weiswasser overleeft de club in 1970 de sanering van de Oost-Duitse ijshockeywereld. De regering besluit dat jaar dat ijshockey te duur is en dat het geen clubs wil helpen. Alle clubs worden daarom min of meer opgeheven, op Dynamo Berlin en Dynamo Weisswasser na. Tot 1990 spelen alleen zij in de kleinste ijshockeycompetitie ter wereld.
In 1994 wordt de naam Dynamo Berlin ingeruild voor Eisbären Berlin. Het is het begin van een succesverhaal. Elf nationale titels weet de club sinds die tijd te winnen.
Overigens bestaat SG Dynamo Weiswasser ook nog. Deze club gaat tegenwoordig door het leven als Lausitzer Füchse en speelt in de eerste divisie.
‘Wir wollen die Eisbären sehen’
Vlak voor het begin van de wedstrijd gaan de lampen uit. Ineens begint er een lichtshow en in de hoek van het veld komt de kop van een ijsbeer tevoorschijn. Een commentator roept alle spelers een voor een uit de berenkop tevoorschijn. Fans juichen en zwaaien met vlaggen. Het ‘Wir wollen die Eisbären sehen’ schalt uit de boxen. Nee, dit is geen voetbalwedstrijd. Dit is ijshockey in Duitsland.
De reputatie van grootste club van Duitsland kan Eisbären Berlin deze avond niet waarmaken. De fans voor mij uit Dusseldorf hebben een prima uitje. Hun club domineert en veegt de vloer aan met de Berlijners. Even wordt het spectaculair, als ijshockeyers van beide teams traditiegetrouw met elkaar op de vuist gaan. Verder wil de wedstrijd maar moeilijk ontbranden.
Het publiek wordt opgewarmd voor de wedstrijd en de spelers gepresenteerd:
Prima uitzicht
Vanaf mijn plekje bovenin de Mercedes Benz Arena kan ik de wedstrijd prima volgen, hoewel die kleine puck wel heel klein wordt. Is dat erg? Je zou het denken, maar eigenlijk helemaal niet. Het spel is prima te volgen. En met de sfeer rondom het duel is het gewoon puur genieten.
Een braadworst en nog een halve liter verder is de wedstrijd ten einde. Dusseldorf gaat er met de winst vandoor: 2-5. De spelers van Eisbären Berlin bedanken de fans voor hun komst. Nog een keer verbaas ik mij over dit enorme stadion dan bomvol zat.
Dan is het tijd om terug te gaan naar het hotel. Er staan tijdens deze stedentrip Berlijn nog enkele andere hoogtepunten op het programma, zoals een bezoek aan de voormalige Stasi gevangenis Hohenschönhausen en de bunkers onder de stad bezoeken bij de Berliner Unterwelten. En natuurlijk wandel ik nog even langs de imposante Fernsehturm, waar vanuit je een fantastisch uitzicht over de stad hebt.